No i nie będzie chyba nic. Dominik miał wypadek, noga w stabilizatorze i naderwany mięsień przy kręgosłupie. Ewka po trzech miesiącach nieudanie leczonych infekcji wszystkiego - skierowanie do szpitala. Tośka rotawirusuje i kaszle. Totalna porażka. Najgorsze, że teraz kiedy psiaki weszły "w ciąg", zaczęły naprawdę robić widoczne postępy z treningu na trening, nagle nie można z nimi jeździć... Ponad cztery miesiące treningów idą na marne - do Radkowa na MP, raczej w tym stanie, nie dojedziemy, chyba, że towarzysko, ale żal... Jak pech, to pech. Właściwie wściekłość. Ale mamy za kogo trzymać kciuki, to trzymamy.

Plany na najbliższe tygodnie to: Mistrzostwa Polski w Radkowie, może wcześniej coś u naszych południowych sąsiadów, PP w Zawoi, i o ile będzie to w ogóle dla nas możliwe - MŚ w Zubercu. Zaczęło śnieżyć, więc jest szansa na treningi na saniach i u nas...

Ostatnimi czasy, z wiadomych względów :) rzadko nam się udawało wypaść gdzieś bez "dzieci" - obojętnie czy na czterech czy dwóch nogach :) Dzięki Grześkowi i Iwonie było to niedawno możliwe :) No to parę wspomnień z przedświątecznego Amsterdamu :)

W nowy rok weszliśmy spokojnie i ze śniegiem :) Niedługo po Sylwestrze ruszyliśmy do Jakuszyc, żeby tam pomóc Radkowi Ekwińskiemu przy organizowanym przez niego wyścigu Border Rush a następnie w nim wystartować. Cztery dni, dzień po dniu, to było wyzwanie. Psy i Dominik miały po raz pierwszy od roku startować na śniegu. Wyścig wisiał na włosku, ale w końcu padło - ruszajcie. I tak we wtorek wjechaliśmy do Jaku. Wyścig był trudny. Cztery dni z rzędu, całkiem nowe warunki atmosferyczne, inne powietrze, brak aklimatyzacji, pierwszy raz od roku na śniegu, w dodatku dotychczas trenowaliśmy na trasach max. 10 km i tylko po płaskim, a tu miało być 11, po lekkich ale jednak górkach, które potem okazało się 13 kilometrami. Pierwszy dzień przyzwoity - do najlepszych z SH - Mateusza i Szczepana - sporo straty, ale z Polaków w sumie trzeci czas to nie najgorzej, jak na początek sezonu naszej szóstki. Drugi dzień był bardzo ciężki dla wszystkich, sypało masakrycznie, śnieg na trasie się zapadał, wszyscy zawodnicy stracili i to dużo, nasz zaprzęg też, ale stosunkowo mniej od innych, co dziwne, bo psy już zaczynały mieć kłopoty żołądkowe i byliśmy przekonani, że spadliśmy i to znacznie. Jednak okazało się, że wśród rasowców mieliśmy czwarty czas w ogóle a drugi wśród Polaków, po Mateuszu Surówce i dwukrotnie startującym Szczepanie Krkoszce. Po tym dniu większość zawodników skorzystała z możliwości zamiany psów, my mieliśmy tylko naszą szósteczkę i takim teamem wystartowaliśmy w sobotę. To był dla nas decydujący dzień - podczas gdy inni odrabiali straty z piątku, nasze psy zaczęły słabnąć. Cztery z sześciu dopadła biegunka i wyraźne osłabienie, chociaż ambitnie chciały biec dalej. Postanowiliśmy nie forsować ich, dokończyć bieg możliwym tempem a po przyjeździe na metę, poprosiliśmy weterynarzy o gruntowne oględziny naszych czworonogów. Psom na szczęście nic poważnego nie było i mogły stanąć na starcie w niedzielę. I tak ukończyliśmy zawody na 14 miejscu w generalce i 7 miejscu wśród szóstek Pure breed, zadowoleni ze świetnych zawodów, doskonałego towarzystwa dawno nie widzianych twarzy, zadowolonych psów, miłego wieczoru maszera, fajnej atmosfery przypominających zawody sprzed dekady, kiedy to zaczynaliśmy biegać z psami... Świetny pomysł ze startami "od końca", co jest doskonałym treningiem dla psów na trasie, gdy spotyka się na niej nagle osiem zaprzęgów :) No i to śnieżne pandemonium, przez które przez tydzień poczuliśmy się jak na Alasce, i przez które kilka godzin dzienne spędzaliśmy na odśnieżaniu... :)

aktualności 2012

aktualności 2010 i 2011

aktualności 2009 rok

aktualności 2008 rok

aktualności 2007 rok

aktualności 2006 rok

aktualności 2005 rok

aktualności 2004 rok